กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 388
ตอนตีสาม เป็นช่วงเวลาที่ทุกสิ่งเงียบสงัด ซ่งอวิ๋นออกจากห้องเก็บของอย่างไร้สุ้มเสียง ไม่ก่อให้เกิดเสียงแม้แต่น้อย เธอปีนข้ามกำแพงออกจากเขตที่พักยุวปัญญาชน ก่อนจะเดินลัดเลาะไปตามเงามืดของถนนแคบ ๆ ในหมู่บ้านอย่างรวดเร็ว ไม่นานก็มาถึงบ้านที่เป็นเป้าหมายหมายเลขหนึ่ง
หากมองเพียงตัวบ้าน ก็ไม่ได้แตกต่างจากบ้านหลังอื่นในหมู่บ้านมากนัก ล้วนมีธรณีประตูหิน กำแพงดิน และหลังคากระเบื้องสีเขียวเหมือนกันทั้งสิ้น ส่วนห้องครัวกับห้องเก็บของที่สร้างอยู่ทางซ้ายและขวาของบ้านจะเตี้ยกว่าเล็กน้อย หลังคามุงจาก มีลักษณะคล้ายกับห้องเก็บของที่ซ่งอวิ๋นพักอยู่