เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 384
ซ่งอวิ๋นย่อมไม่ปฏิเสธคำวิงวอนของคนเป็นพ่อ นางยื่นของในมือให้จื่ออี้ "ลูกกลับไปก่อนนะ แม่จะไปดูที่บ้านรองผู้บังคับการกรมเคอหน่อย"
แม้รองผู้บังคับการกรมเคอจะไม่เคยร่วมงานกับซ่งอวิ๋น และไม่เคยเห็นความสามารถของนางด้วยตาตัวเอง แต่เขาเคยได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับซ่งอวิ๋นมามากมาย จึงรู้ว่านางมีฝีมือด้านการแพทย์สูงส่ง แม้แต่ตาแก่กู่ก็ยังเทียบไม่ติด
ซ่งอวิ๋นกับรองผู้บังคับการกรมเคอวิ่งเหยาะ ๆ กลับไปที่บ้านของเขา ภายในลานบ้านมีคนมารวมตัวกันไม่น้อย เสียงดังจอแจไปหมด
ในห้องโถงใหญ่ หูลี่นั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้ไม้ไผ่ เสื้อผ้าบนตัวเปียกชุ่ม เส้นผมก็ยังเปียกอยู่ครึ่งหนึ่ง สภาพทั้งตัวดูน่าเวทนาอย่างยิ่ง
เด็กน้อยวัยขวบเศษนอนอยู่บนพื้นซึ่งปูด้วยผ้านวม ตาแก่กู่กำลังช่วยฟื้นคืนชีพให้เด็กน้อย ดูก็รู้ว่าทำมานานแล้ว เหงื่อท่วมศีรษะของตาแก่กู่ ใบหน้าเผยความเหนื่อยล้าอย่างเห็นได้ชัด