กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 375
หลังออกมาจากโรงพยาบาลเขตทหาร ไป๋หร่วนหร่วนก็รู้สึกกระวนกระวายใจมาตลอด หนังตากระตุกไม่หยุด จิตใจว้าวุ่นอย่างมาก
"พี่ เป็นอะไรไป ยืนเหม่อทำไม รีบไปกันเถอะ" ไป๋ซูถิงเห็นพี่สาวเอาแต่ใจลอย จึงดึงแขนเธอเบา ๆ
ไป๋หร่วนหร่วนได้สติกลับมา ก่อนจะเอ่ยขึ้นทันที "พวกเธอคิดว่าหมอซือกับคนอื่น ๆ จะเกิดเรื่องขึ้นหรือเปล่า"
ซ่งจื่ออี้ตอบว่า "ก็ไม่แน่หรอกครับ ปกติการออกไปตรวจรักษานอกสถานที่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะกลับมาได้ภายในวันเดียวเสมอไป บางแห่งอยู่ไกล หรือผู้ป่วยมีอาการซับซ้อน ไม่กลับมาหลายวันก็เป็นเรื่องปกติ"
"อย่างนั้นเหรอ" ไป๋หร่วนหร่วนรู้สึกสบายใจขึ้นเล็กน้อย แต่ก็แค่เล็กน้อยเท่านั้น