เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 342
หลังจากทั้งสองคนปรึกษาหารือเรื่องนี้กันเสร็จ ก็เริ่มพูดคุยเรื่องอื่นต่อ ซ่งอวิ๋นไม่มีความสนใจจะฟังแล้ว เธอเดินวนรอบลานบ้านเล็ก ๆ หนึ่งรอบ ก่อนจะกลับขึ้นไปนั่งบนต้นไม้
"พี่ ได้ยินอะไรบ้างไหม?" ซ่งจื่ออี้ถาม
ซ่งอวิ๋นพยักหน้า "พวกเขาวางแผนจะขนย้ายของของแม่เราออกไปคืนนี้"
"ของอะไรเหรอ?" ซ่งจื่ออี้ถาม
ซ่งอวิ๋นส่ายหน้า "ไม่รู้เหมือนกัน แต่ฉันจะไม่ปล่อยให้พวกเขาทำสำเร็จแน่" เธอก้มมองนาฬิกาข้อมือ ตอนนี้เป็นเวลาห้าโมงครึ่งแล้ว ดวงอาทิตย์เริ่มคล้อยต่ำลงทางทิศตะวันตก
"พี่จะไปส่งเธอกลับก่อน"
ซ่งจื่ออี้รู้ว่าตัวเองช่วยอะไรเรื่องนี้ไม่ได้ จึงไม่คิดจะตามไปสร้างความวุ่นวาย เขาพยักหน้าอย่างว่าง่าย "ได้ครับ" หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก็ถามต่อ "คืนนี้จะให้พี่โม่หนานไปกับพี่ด้วยไหมครับ?"
ซ่งอวิ๋นส่ายหน้า "ไม่ต้อง"