กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 320
ทางทิศใต้คือเมืองกั่ง มุ่งหน้าไปทางเหนือย่อมไม่ผิดแน่นอน
แม้พวกเขาจะไม่พบเจอพายุคลื่นลมรุนแรง แต่การต้องตากแดดแผดเผาอยู่กลางทะเลตลอดทั้งวันก็เป็นเรื่องทรมานไม่น้อย ต่อให้ทาบน้ำสมุนไพรที่มีคุณสมบัติป้องกันแสงแดดไว้ทั่วใบหน้าและร่างกายแล้ว แต่หลังจากถูกแดดเผามาทั้งวัน ผิวของพวกเขาก็ยังลอกอยู่ดี
ที่สำคัญที่สุดคือ น้ำดื่มของพวกเขาขาดแคลนอย่างหนัก เพียงแค่ห้อยมะพร้าวไว้หนึ่งพวง ก็ต้องใช้น้ำไปถึงครึ่งหนึ่งของปริมาณที่มีภายในวันเดียว
แม้แต่ตอนกลางคืนพวกเขาก็ไม่กล้าพักผ่อน ยังคงผลัดกันพายเรือต่อไป เพื่อให้เรือลำน้อยมุ่งหน้าไปในทิศทางเดิมอยู่ตลอด แม้จะเคลื่อนที่ได้ช้ามาก อย่างน้อยก็ยังดีกว่าหยุดเรือแล้วปล่อยให้กระแสน้ำพัดพาไปจนหลงทิศทาง