เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 273
ซูฮวายิ้มพลางตอบชาวบ้านว่า "ฉันส่งซิงเป่าไปอยู่กับพ่อแม่ของฉันแล้วค่ะ"
"ดีแล้วที่ส่งไป เมื่อวานสามีเธอพาคนมาถึงบ้านเพื่อจะเอาตัวซิงเป่าไป ดูท่าทางแล้วเหมือนตั้งใจมาแย่งลูกเลย ดุดันน่ากลัวมาก"
สีหน้าของซูฮวาเปลี่ยนไปทันที อีกฝ่ายรีบพูดต่อว่า "โชคดีที่ครอบครัวลุงรองของเธออยู่กันครบ เลยช่วยกันไล่พวกนั้นกลับไปได้ ไม่มีอะไรหรอก เธอไม่ต้องกังวล"
ซ่งอวิ๋นคิดในใจว่า พูดให้มันจบในทีเดียวไม่ได้หรือไง ดูสิว่าทำเอาอีกฝ่ายตกใจขนาดไหน
มีคนถามขึ้นอีกว่า "สหายหญิงคนนี้หน้าตาสะสวยจริง ๆ เป็นญาติของเธอหรือ?"
ซ่งอวิ๋นไม่ได้สวมเครื่องแบบทหาร แต่สวมเสื้อเชิ้ตสีขาวกับกางเกงขายาวสีดำที่ดูผ่านการใช้งานมาบ้างแล้ว ทว่ากลับสะอาดสะอ้านและคล่องแคล่ว แม้ผิวจะยังไม่กลับมาขาวเหมือนเดิม แต่ก็ยิ่งขับให้เธอดูสง่างามและองอาจ