กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 257
ทหารหนุ่มพาท่านผู้เฒ่าจากไปแล้ว ตาแก่กู่เอ่ยถามซ่งอวิ๋นอย่างลับ ๆ "ยาลูกกลอนหนิวหวงสำหรับช่วยชีวิตเจ้านั่น ราคาเม็ดละเท่าไหร่?"
ซ่งอวิ๋นส่ายหน้า "ช่างเถอะ ช่วยคนหนึ่งชีวิต ไม่ว่ายาจะมีค่าเท่าไหร่ การเอาชีวิตแลกด้วยยา ย่อมคุ้มค่าเสมอ"
เธอก็รู้สึกเสียดายเช่นกัน ยาลูกกลอนหนิวหวงล้วนใช้ตัวยาหายากล้ำค่า เธอนวดทำขึ้นมาทั้งหมดเก้าเม็ด ตั้งใจว่าจะเก็บไว้ถือไปฝากพ่อแม่และผู้เฒ่าตระกูลฉีทั้งสองตอนกลับไปหมู่บ้านชิงเหอคราวหน้า ตอนนี้ใช้ไปหนึ่งเม็ดแล้ว จึงเหลืออยู่แค่แปดเม็ด
"หมอซ่ง ช่วยรักษาลูกสาวฉันที" ทหารหนุ่มคนหนึ่งอุ้มเด็กหญิงตัวเล็กอายุราวสองขวบเดินเข้ามา ด้านข้างมีหญิงสาวท่าทางประหม่าเดินตามมาด้วย
ซ่งอวิ๋นให้เขาอุ้มเด็กนั่งลงแล้วเอ่ยถาม "เด็กเป็นอะไรคะ?"