กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 255
โจวเถี่ยเซิงไม่ประหลาดใจเลยที่จะถูกจำได้ รูปร่างสูงใหญ่ของเขาไม่ว่าจะไปอยู่ที่ไหนก็สะดุดตาเป็นอย่างมาก ยากที่จะไม่มีใครจำได้
"พวกเรา... พวกเราไม่ได้มาหาเรื่องพวกคุณหรอกนะ" โจวเถี่ยเซิงรู้สึกกระอักกระอ่วนใจเล็กน้อย
ซ่งอวิ๋นหัวเราะเบา ๆ "ฉันรู้"
โจวเถี่ยเซิงเพิ่งรู้สึกตัวขึ้นมา จึงหัวเราะตาม "พวกเราจะมีปัญญาไปหาเรื่องพวกคุณได้ยังไง รังแต่จะหาทางตายเสียมากกว่า"
ซ่งอวิ๋นยิ้มและไม่ได้พูดอะไร ถือเป็นการยอมรับก็แล้วกัน
โจวเถี่ยเซิงหยิบกระสอบสองใบมาจากด้านหลัง ภายในบรรจุของจนแน่นขนัด