เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 247
ซ่งจื่ออี้คิดว่าที่พี่สาวพูดว่าพวงนั้น คือพวงแบบเดียวกับองุ่น ไม่มีทางคาดคิดเลยว่าจะออกมาเป็นสองพวงลักษณะนี้
พอซ่งอวิ๋นได้ยินเสียงของซ่งจื่ออี้ก็เดินออกจากห้องครัวมา "จื่ออี้เลิกเรียนแล้ว รีบไปล้างมือเร็วเข้า เดี๋ยวพี่หั่นผลไม้ให้ทาน"
ซ่งจื่ออี้วางกระเป๋าหนังสือ วิ่งไปล้างมือที่ห้องครัวด้านหลัง ระหว่างล้างก็จ้องมองพี่สาวไปด้วย
"มองอะไรเล่า จำไม่ได้แล้วรึไง"
ซ่งจื่ออี้เอ่ยขึ้น "พี่ครับ พี่ผิวคล้ำลงนะเนี่ย"
ซ่งอวิ๋นทำอะไรไม่ถูก "ที่นั่นคือเกาะกลางทะเล นอกจากแดดจะแผดเผาแล้ว รังสีอัลตราไวโอเลตยังรุนแรงมากอีกด้วย ของฉันนี่ถือว่ายังดีนะ หน้าของหัวหน้าเซ่าลอกจนหนังหลุดไปหมดแล้ว"
ซ่งจื่ออี้วิ่งไปตรงหน้าของซ่งอวิ๋น เพ่งมองใบหน้าของเธออย่างละเอียด "ยังดีที่หน้าของพี่ไม่ลอก ไม่อย่างนั้นคงเหมือนกับงูปีศาจลอกคราบ น่ากลัวชะมัด"