เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 239
เมื่อซ่งอวิ๋นกลับมาถึงพร้อมกับหิ้วสมุนไพรหนึ่งมัดในมือข้างหนึ่ง และลากทะลายมะพร้าวพวงหนึ่งมาด้วยมืออีกข้าง ในค่ายพักก็เหลือเพียงแค่คนจากหน่วยส่งกำลังบำรุงและเซ่าฉวนเท่านั้น ส่วนคนอื่นๆ ต่างพากันหายกันไปหมดไม่เห็นแม้แต่เงา
ซ่งอวิ๋นวางของลงพลางเอ่ยถาม "ทุกคนไปกันหมดแล้วหรือคะ"
เฒ่าจางเพิ่งจะล้างกระทะเสร็จ พอเห็นเธอลากทะลายมะพร้าวกลับมาก็วิ่งเข้ามาดูด้วยความอยากรู้อยากเห็น "พวกเขาไปรับเสบียงที่ชายหาดกันหมดแล้ว ของที่เธอลากอยู่นี่คือเจ้ามะพร้าวที่ว่าสินะ ไปเอามาจากไหนตั้งเยอะแยะเนี่ย"
ซ่งอวิ๋นวางมะพร้าวลงแล้วถือสมุนไพรเดินไปอีกด้านหนึ่ง พลางกล่าวด้วยรอยยิ้ม "ฉันปีนต้นไม้เป็นค่ะ แค่ปีนขึ้นไปแล้วใช้มีดตัดลงมาก็เรียบร้อยแล้ว ง่ายนิดเดียวเองค่ะ"
ฟังดูเหมือนจะเป็นเรื่องง่ายดายเสียเหลือเกิน เฒ่าจางจึงตัดสินใจว่าพอเคลียร์งานในมือเสร็จก็จะไปหามาสักหน่อยเหมือนกัน