กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 233
ตาแก่กู่ค้อนควักใส่เขาอย่างไม่สบอารมณ์ "เจ้าคิดว่าฝันดีอยู่หรือไง จะเอาเท่าไรก็มีเท่าไร แกคิดว่าการเคี่ยวขี้ผึ้งมันต้องใช้ความพยายามกับสมุนไพรเปลืองแค่ไหนกันเชียว พวกเราเข้าป่าเที่ยวหนึ่ง เก็บสมุนไพรตั้งหลายสิบจิน แบกกลับมาด้วยความเหนื่อยยาก คัดแยก ผึ่งแดด ปรุงยา เคี่ยวยา สุดท้ายเคี่ยวออกมาได้หม้อเล็กๆ หม้อหนึ่ง รวมกันแล้วก็มีแค่ไม่กี่แผ่น ให้ราคาแค่แผ่นละห้าเจี่ยว แล้วยังจะเอาเท่าไรก็มีเท่าไรอีก คิดจะเอาเปรียบขูดรีดกันรึไงพ่อค้าหน้าเลือดเอ๊ย"