เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 227
ซ่งอวิ๋นไม่รู้เลยว่าตัวเองตกเป็นเป้าสายตาของซูจิงเข้าอีกแล้ว ตอนนี้เธอกำลังคุยโทรศัพท์กับพ่อแม่ที่ห้องส่งโทรศัพท์ ทราบว่าพวกเขากลุ่มอยู่ที่หมู่บ้านชิงเหออย่างมีความสุข ทั้งยังไม่ขาดแคลนอาหารการกิน เธอก็เลยโล่งใจ
"ลี่เฟินเป็นอย่างไรบ้างคะ"
พอพูดถึงเรื่องคนในครอบครัว เธอก็ถามถึงเพื่อนขึ้นมา
ไป๋ชิงเสียยิ้มแล้วพูดว่า "ลี่เฟินสบายดีจ่ะ ทุกวันตั้งใจทบทวนบทเรียนมาก จากการทดสอบช่วงหลังมานี้ คะแนนพัฒนาขึ้นเยอะเลย"
ซ่งอวิ๋นนึกขึ้นได้ว่าตัวเองไม่ได้ทบทวนบทเรียนมานานมากแล้วก็รู้สึกผิดขึ้นมาเล็กน้อย กลัวว่าพ่อแม่จะถามเรื่องการบ้าน รีบเปลี่ยนเรื่องคุยทันที "แม่คะ หนูหาเนื้อหมูป่าและปลาในลำธารมาได้นิดหน่อย อีกไม่กี่วันจะทำเนื้อรมควันกับปลารมควันขึ้นมา ถึงเวลานั้นจะส่งไปให้พวกท่านนะคะ"