เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 215
ซ่งอวิ๋นหวนนึกถึงเต้าหู้ที่เธอเคยทำตอนอยู่ที่หมู่บ้านชิงเหอแล้วเกิดอาการอยากกินขึ้นมาเล็กน้อย ไม่ว่าจะเป็นน้ำเต้าหู้ เต้าหู้ฮวย เต้าหู้อ่อน หรือเต้าหู้แข็งเธอก็ชอบกินทั้งหมด นำไปตุ๋นปลาหรือทอดน้ำปลาล้วนแต่รสชาติอร่อยเลิศทั้งนั้น
"ฉันขอยืมหน่อยได้ไหมคะ ที่บ้านพอจะมีถั่วเหลืองอยู่บ้าง ฉันอยากจะทำเต้าหู้กินสักหน่อยค่ะ"
พอเหลียงเว่ยจวินได้ฟังดวงตาก็เป็นประกายขึ้นมา "คุณทำเต้าหู้เป็นด้วยรึ งั้นโม่หินนี่เอาไปใช้ได้เลย อยู่ที่ผมก็ทำได้แค่บดแป้งเท่านั้น วันหน้าถ้าผมอยากบดแป้งค่อยไปบดที่บ้านคุณ เอาไปไว้ที่บ้านคุณมีประโยชน์มากกว่าเยอะ"
เหลียงเว่ยจวินกำลังกลุ้มใจอยู่พอดีว่าไม่รู้จะใช้อะไรตอบแทนซ่งอวิ๋นดี นี่ถือเป็นโอกาสเหมาะพอดีเป๊ะ
ซ่งอวิ๋นปฏิเสธตามมารยาท เธอก็แค่อยากทำเต้าหู้กินเท่านั้น ไม่ได้คิดจะเอาโม่หินของคนอื่นเสียหน่อย