กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 206
ซ่งจื่ออี้เกาหัว "ในห้องเรียนของผมมีเพื่อนร่วมชั้นผู้หญิงคนหนึ่ง บนใบหน้าของเธอมีแผลเป็นยาวมาก เพื่อนๆ ไม่ค่อยมีใครอยากเล่นกับเธอ ทั้งกีดกันและหัวเราะเยาะเธอ เธอมักจะก้มหน้าและซ่อนใบหน้าเอาไว้เสมอ"
ซ่งอวิ๋นเข้าใจแล้ว เธอถามว่า "เพื่อนร่วมชั้นคนนี้เป็นเด็กในเขตบ้านพักครอบครัวทหารบ้านเราหรือเปล่า?"
ซ่งจื่ออี้พยักหน้า "ใช่ครับ ตอนเลิกเรียนพวกเราเดินกลับมาด้วยกัน ผมเห็นเธอเดินไปทางโน้น" ซ่งจื่ออี้ชี้ไปทางทิศทางหนึ่ง
ตาแก่กู่เดินเข้ามา เขาได้ยินคำพูดของซ่งจื่ออี้ตั้งแต่ตอนอยู่ที่หน้าประตู แล้วยังมองตามทิศทางที่อีกฝ่ายชี้ จึงเอ่ยแทรกขึ้นมาว่า "ทางโน้นเป็นบ้านพักหลังเล็กแบบสามห้องของนายทหารระดับกรม ฉันรู้จักเด็กคนที่ซ่งจื่ออี้พูดถึงอยู่นะ"