กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 196
ฉีโม่หนานไม่เชื่อเด็ดขาดว่านั่นเป็นเพียงแค่แผลถลอก บาดแผลถลอกนิดเดียวจะเลือดออกมากขนาดนั้นได้อย่างไร เขาใช้ข้อศอกยันตัวลุกขึ้นนั่ง ฝืนทนความรู้สึกวิงเวียนศีรษะหน้ามืดอย่างยากลำบาก อยากจะไปดูอาการบาดเจ็บของซ่งอวิ๋น
ซ่งอวิ๋นเดินเข้ามาใกล้ด้วยฝีเท้าฉับไวสองสามก้าว ยื่นมือไปกดไหล่ของฉีโม่หนานไว้ "ฉันไม่เป็นไรจริง ๆ ทายาเรียบร้อยแล้ว คุณรีบนอนลงไปเถอะ อย่ามาสร้างความวุ่นวายเลย" พูดไปก็ถือว่าเป็นความจริง แม้ว่าจะไม่ได้ทายา แต่เธอพ่นสเปรย์ฟื้นฟูไปแล้ว บาดแผลเดี๋ยวเดียวก็หายดีแถมยังไม่ทิ้งรอยแผลเป็นไว้อีกด้วย
ฉีโม่หนานเอ่ยถาม "จริงหรือ"
ซ่งอวิ๋นทำสีหน้าจริงจัง "จริงสิ ฉันจะเอาเรื่องร่างกายของตัวเองมาล้อเล่นได้อย่างไร ไม่เป็นไรแล้วจริง ๆ"