เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 182
เวลาสามโมงสี่สิบนาที ฉินเมิ่งสะพายกระเป๋าเดินทางทหารมาถึง และมองเห็นซ่งอวิ๋นยืนอยู่ที่บริเวณขอบแถวในทันที
"เสี่ยวอวิ๋น" ฉินเมิ่งสาวเท้าเดินเข้าไปหาอย่างรวดเร็ว พร้อมกับกล่าวทักทายซ่งอวิ๋นด้วยรอยยิ้ม
"พี่เมิ่ง" ซ่งอวิ๋นส่งเสียงตอบรับด้วยรอยยิ้ม
ฉินเมิ่งกวาดสายตามองกระเป๋าเดินทางทหารที่พองโตของซ่งอวิ๋นแวบหนึ่ง ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจ "ไม่ได้ลดจำนวนของที่ต้องเอามาหน่อยหรือ สิ่งของบางอย่างที่ไม่จำเป็นก็ไม่ต้องเอามาก็ได้ แบบนี้เวลาเดินทัพเธอจะได้รู้สึกสบายขึ้นหน่อย"
ซ่งอวิ๋นกล่าวด้วยรอยยิ้ม "ไม่หนักค่ะ ฉันแบกไหวอยู่แล้ว"
"เธอไม่เหนื่อยหรือ" ฉินเมิ่งเห็นท่าทางการยืนที่ตรงแน่วของซ่งอวิ๋น ขณะที่สะพายกระเป๋าใบใหญ่กลับดูราวกับแบกก้อนนุ่น นึกย้อนกลับไปตอนที่เธอเพิ่งมาถึงหน่วยแพทย์ใหม่ ๆ และต้องแบกกระเป๋าเดินทางทหารเป็นครั้งแรก จนถึงขั้นยืนตัวตรงไม่ไหวด้วยซ้ำ
"ไม่เหนื่อยค่ะ ไม่ได้หนักอะไรมากเลย" ซ่งอวิ๋นกล่าวด้วยรอยยิ้ม