กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 175
สำหรับซ่งอวิ๋นแล้ว การเก็บสมุนไพรเป็นเรื่องที่มีความสุขมาก ตาแก่กู่ก็เช่นกัน นี่คือสาเหตุที่ภายหลังเขาไม่บ่นเรื่องเจียงเซินอีก และยอมเข้าเวรดึกมาโดยตลอด การเข้าเวรดึกตอนกลางคืน ทำให้กลางวันสามารถแบ่งเวลามาเก็บสมุนไพรได้ สมุนไพรในตู้ยาเหล่านั้น ล้วนเป็นสิ่งที่เขาค่อย ๆ เก็บเกี่ยวมาจากผืนป่าแห่งนี้ทีละเล็กทีละน้อย แล้วนำมาผ่านกระบวนการปรุงยาจนสะสมไว้
ฐานเก็บสมุนไพรแห่งที่สองของตาแก่กู่ตั้งอยู่ใต้เนินลาดแห่งหนึ่ง ที่นี่ต้นไม้เบาบาง แสงแดดและปริมาณน้ำฝนอุดมสมบูรณ์ ทั้งยังมีดินที่อุดมสมบูรณ์มาก เหมาะแก่การเจริญเติบโตของพืชเป็นอย่างยิ่ง เพียงแต่พวกเขาน่าเสียดายที่วันนี้ไม่ได้เห็นภาพความเขียวชอุ่มหนาแน่น มีเพียงสภาพที่รกร้างไร้ระเบียบเท่านั้น