เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 166
ติงเจี้ยนเย่แบกจ้าวหลานฮวาออกจากบ้านของตาแก่กู่ เดินเงียบ ๆ ไปตามเส้นทางมุ่งหน้ากลับสู่โซนตึกพักอาศัย
จ้าวหลานฮวาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา "เจี้ยนเย่ ในใจคุณยังคิดถึงซ่งอวิ๋นอยู่ใช่ไหม"
ติงเจี้ยนเย่ไม่ปริปากพูดอะไรสักคำ
คิดถึงแล้วอย่างไรเล่า?
ตอนนี้เขามีฐานะอะไรที่จะหยิบยกเรื่องนี้ขึ้นมาพูดกันล่ะ
จ้าวหลานฮวาเอ่ยต่อ "เจี้ยนเย่ ฉันว่าฐานะของซ่งอวิ๋นไม่มีปัญหาอย่างแน่นอน ไม่อย่างนั้นเธอคงมาเป็นแพทย์ทหารไม่ได้หรอก" ก่อนเข้ามาในเขตทหารล้วนต้องผ่านการตรวจสอบประวัติ เรื่องพวกนั้นของซ่งอวิ๋นตรวจสอบแป๊บเดียวก็รู้หมดแล้ว ในเมื่อทางเขตทหารยืนยันว่าไม่มีปัญหา เช่นนั้นย่อมไม่ส่งผลกระทบต่ออนาคตของเจี้ยนเย่อย่างแน่นอน
ติงเจี้ยนเย่ยังคงเงียบเช่นเดิม
จ้าวหลานฮวายังคงเอ่ยปากพูดต่ออีก "คุณรู้ไหมว่าทำไมวันนี้ฉันถึงยอมให้ยัยสารเลวซ่งเจินเจินตีเอา?"
ฝีเท้าของติงเจี้ยนเย่ชะงักกึกลง "เธอจงใจงั้นหรือ? เธอคิดจะทำอะไรกันแน่"