เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 142
แม้จะอาลัยอาวรณ์เพียงใด สุดท้ายก็ต้องแยกจากกันอยู่ดี
รถจี๊ปแล่นห่างออกไปเรื่อย ๆ ซ่งอวิ๋นลดมือลงหลังจากโบกมือลา ก่อนหันไปพูดกับผู้บัญชาการกองพลสวี่ "ดอกเตอร์เฉินไปแล้ว ฉันเองก็ควรกลับได้แล้ว รบกวนคุณช่วยซื้อตั๋วให้ฉันได้ไหมคะ"
หากผู้บัญชาการกองพลสวี่ช่วยซื้อตั๋วให้ แน่นอนว่าต้องซื้อตามระดับตำแหน่งของเขา อย่างน้อยก็ต้องเป็นตั๋วตู้นอนชั้นหนึ่ง ซึ่งเป็นตู้โดยสารที่คนทั่วไปต่อให้มีเงินก็ใช่ว่าจะซื้อตั๋วได้ ต้องเป็นคนที่มีระดับตำแหน่งตามเกณฑ์จึงจะมีสิทธิ์นั่งได้ แบบนี้ก็คงไม่ต้องเจอคนประหลาดอย่างแม่จินเป่ากับเฝิงเจียวเจียวอีกแล้ว
เมื่อเห็นดวงตาเป็นประกายของซ่งอวิ๋น ผู้บัญชาการกองพลสวี่ย่อมไม่ปฏิเสธ เขาสั่งทหารรับใช้ที่อยู่ด้านหลังทันที ให้พาซ่งอวิ๋นไปสถานีรถไฟและซื้อตั๋วตามระดับตำแหน่งของเขา