กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 132
ผู้หญิงคนนั้นเห็นซ่งอวิ๋นกำลังปอกไข่ไก่ ก็กลืนน้ำลายอึกใหญ่เช่นกัน ลังเลอยู่พักใหญ่ว่าควรจะเอ่ยปากดีหรือไม่
ครั้นเห็นว่าไข่ไก่ในมือของซ่งอวิ๋นใกล้จะปอกเสร็จแล้ว ในที่สุดเธอก็ตัดสินใจเด็ดขาด เดินตรงไปหยุดอยู่ต่อหน้าซ่งอวิ๋น แล้วเอ่ยขึ้นด้วยท่าทางราวกับตนเองมีเหตุผลเต็มเปี่ยม "สหาย ลูกชายของฉันชื่อจินเป่าอายุยังน้อยและร่างกายอ่อนแอ เป็นช่วงเวลาที่กำลังต้องการสารอาหารมาบำรุงพอดี—"
ซ่งอวิ๋นทำราวกับไม่ได้ยิน ไม่รอให้ผู้หญิงคนนั้นพูดจนจบด้วยซ้ำ เธอกัดไข่ไก่ที่ปอกเสร็จแล้วเข้าปากไปคำหนึ่ง ค่อนข้างเย็นไปสักนิด แต่ก็ยังกลืนลงท้องได้
ทันทีที่จินเป่าเห็นว่าไข่ไก่ที่ตนอยากกินตกเข้าไปอยู่ในปากของคนอื่นแล้ว ก็ส่งเสียงร้องไห้งอแงออกมาเสียงดังด้วยความร้อนรน