เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 122
หลังจากปักเข็มเสร็จ ถอดเสื้อของชาวต่างชาติออก และช่วยห่มผ้าให้เรียบร้อยแล้ว ซ่งอวิ๋นจึงค่อยกดฝังเข็มลงที่จุดเหรินจงของชาวต่างชาติอีกครั้ง ชาวต่างชาติค่อย ๆ ลืมตาขึ้นช้า ๆ
แฮนสันหมดสติไปถึงสองวันเต็ม นี่เป็นการลืมตาขึ้นครั้งแรกในรอบสองวัน ทว่าบรรดาคนในห้องพักผู้ป่วยต่างพากันตื่นเต้นดีใจ ยกเว้นก็แต่ตัวของซ่งอวิ๋นเอง
ช่วงแรกแฮนสันยังคงสะลึมสะลืออยู่บ้าง ก่อนจะค่อย ๆ ได้สติกลับคืนมา เขาหันศีรษะไปเอ่ยถามหมอเจียงที่ยืนอยู่ข้างเตียงว่า "ผมนอนไปนานแค่ไหนแล้ว"
หมอเจียงฟังภาษาเยอรมันไม่ออก จึงหันไปมองหน้าผู้อำนวยการฟู่
ผู้อำนวยการฟู่เองก็ฟังภาษาเยอรมันไม่ออกเช่นกัน ในห้องพักผู้ป่วยแห่งนี้ไม่มีใครเข้าใจภาษาเยอรมันเลยสักคน
ซ่งอวิ๋นเองก็ไม่รู้ภาษาเยอรมัน แต่เธอเข้าใจภาษาอังกฤษ
ซ่งอวิ๋นจึงใช้ภาษาอังกฤษเอ่ยถามเขารู้สึกอย่างไรบ้าง