เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 117
เมื่อรู้ว่าซ่งอวิ๋นเข้าป่าไปคนเดียวเพื่อหาโสมให้ฟางฟาง หัวหน้าหน่วยผลิตหลิวรู้สึกซาบซึ้งใจยิ่งนัก แต่ในใจก็อดกังวลไม่ได้ เวลาป่านนี้ล่วงเลยไปห้าโมงกว่าแล้ว ท้องฟ้ามืดลงเรื่อยๆ อย่าว่าแต่เรื่องที่เธอจะถูกสัตว์ป่าทำร้ายเลย แค่อุณหภูมิในป่าก็ไม่ใช่สิ่งที่คนทั่วไปจะทนไหวแล้ว
ยิ่งคิดหัวหน้าหน่วยผลิตหลิวก็ยิ่งร้อนใจ เดินวนไปวนมาด้วยความกระวนกระวายในบ้านตระกูลซ่ง ในตอนนั้นเองท้องฟ้าก็เริ่มมีหิมะโปรยปรายลงมาอีกครั้ง ทำให้เขาอยู่เฉยต่อไปไม่ได้ เขาดึงต้นขาตัวเองเบาๆ แล้วเอ่ยขึ้นว่า "ฉันจะไปเรียกคนเข้าป่าไปตามหาเสี่ยวอวิ๋น เธอพาจื่ออี้เฝ้าอยู่ที่บ้าน ไม่ต้องไปไหนทั้งนั้น"
นี่เป็นครั้งแรกตั้งแต่ที่ซ่งอวิ๋นมายังหมู่บ้านแห่งนี้ ที่หัวหน้าหน่วยผลิตหลิวเรียกเธอว่าเสี่ยวอวิ๋น