บทที่ 76

บทที่ 76

ภายใต้การซักถามของซ่งเฮ่าและไป๋ชิงเสีย ซ่งอวิ๋นจึงเล่าเรื่องวันที่เธอใช้ก้อนหินซัดสี่เดนนรกจนบาดเจ็บต้องเข้าโรงพยาบาลให้ฟัง

ซ่งเฮ่ามีสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ "ลูกคนเดียว ใช้ก้อนหินขว้างแค่ไม่กี่ก้อน ก็จัดการผู้ชายตัวโตสี่คนจนแขนขาหักได้แล้วงั้นหรือ" ไม่ใช่ว่าเขาไม่ยอมเชื่อลูกสาว แต่เรื่องราวมันเหลือเชื่อเกินไปจริงๆ ลูกสาวของเขามีท่าทางบอบบางอ่อนหวานปานนั้น ต่อให้คิดอย่างไรก็ไม่มีทางเชื่อมโยงเธอกับคำว่ายอดฝีมือเข้าด้วยกันได้เลย

ซ่งจื่ออี้รีบช่วยพูด "พ่อครับ พ่อไม่รู้หรอกว่าพี่ผมเก่งขนาดไหน พี่ผมขว้างก้อนหินแม่นมาก อย่าว่าแต่สี่คนเลย ต่อให้สี่สิบคนก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพี่ผมหรอก"

ซ่งอวิ๋นพูดไม่ออก แบบนี้มันเกินไปหน่อย โม้เกินไปแล้ว

พอซ่งจื่ออี้โม้แบบนี้ สามีภรรยาซ่งยิ่งไม่เชื่อเข้าไปใหญ่