บทที่ 40

บทที่ 40

"นี่ไม่ใช่ยุวปัญญาชนซ่งหรอกหรือ วันนี้ก็ลาอีกแล้วหรือ" อาสะใภ้อิงหงที่ใบหน้ากลมแต่มีหางตาเรียวเฉียงเอ่ยด้วยรอยยิ้มแต่ไม่ถึงดวงตา

ซ่งอวิ๋นแสดงความไม่พอใจอย่างยิ่งกับคำว่า "อีกแล้ว" จากปากของอาสะใภ้ตัวแสบ "อาสะใภ้อิงหง ฉันมาทำงานตั้งแต่วันแรกที่มาถึงหมู่บ้านชิงเหอแล้ว วันหยุดสองวันที่จัดสรรไว้ให้ยุวปัญญาชนมาใหม่ฉันก็เก็บไว้ไม่เคยหยุดเลยสักวัน ไม่เคยลาหยุดนอกเหนือจากนั้น และไม่เคยปล่อยให้งานผลิตเสียหายเลยด้วยซ้ำ"

อาสะใภ้อิงหงรู้เรื่องเหล่านี้ดีอยู่แล้ว เธอเพียงแต่อดไม่ได้ที่จะเหน็บแนมยุวปัญญาชนซ่งคนนี้สักสองประคำ เป็นนิสัยที่แก้ไม่หายของเธอ