บทที่ 15

บทที่ 15

หัวหน้าหน่วยผลิตหลิวได้ยินคำรับประกันของเธอ สีหน้าจึงค่อยผ่อนคลายลงเล็กน้อย เมื่อนึกถึงว่าสองพี่น้องคู่นี้ไม่มีแม้แต่ผู้ใหญ่คอยดูแลในบ้าน ในใจก็พลอยเกิดความรู้สึกเวทนาขึ้นมาวูบหนึ่ง กำลังจะเอ่ยปากปลอบโยนสักสองสามประโยค ก็มีเสียงที่ไม่ค่อยสอดหูแทรกเข้ามาเสียก่อน

"พูดจาฟังดูดีจริง ไม่เบียดเบียนทรัพยากรแล้วเขาจะไปอยู่ที่ไหนล่ะ ถ้าเขาพักอยู่ที่จุดยุวปัญญาชน อย่างนั้นจะไม่เท่ากับแย่งทรัพยากรพวกเราหรอกเหรอ ฉันไม่ยอมหรอกนะ" จ้าวเสี่ยวเหมยปรายตามองพี่น้องซ่งอวิ๋น สัมภาระในมือถูกเหวี่ยงกระแทกใส่รถวัวอย่างแรงเพื่อระบายความไม่พอใจในอก

หัวหน้าหน่วยผลิตหลิวขมวดคิ้ว แม้ในใจจะไม่ได้ชื่นชอบยุวปัญญาชนจอมเจ้าเล่ห์เพทุบายอย่างจ้าวเสี่ยวเหมยเลยแม้แต่น้อย แต่ก็จำต้องยอมรับว่าสิ่งที่จ้าวเสี่ยวเหมยพูดนั้นคือความจริง