บทที่ 2

บทที่ 2

ซ่งอวิ๋นเตรียมตัวไว้ล่วงหน้าอยู่แล้ว นางพลิกมือคว้าข้อมือของซ่งเจินเจินที่ยื่นเข้ามาหา แล้วใช้มืออีกข้างตบหน้าซ่งเจินเจินอย่างแรง เสียงตบดังฟังชัดติดต่อกันหลายครั้งจึงหยุดลง แรงตบนั้นทำให้ซ่งเจินเจินตาพร่าพลายเห็นดาวเต็มฟ้า

ซ่งอวิ๋นผลักซ่งเจินเจินออกไปทันที "เมื่อวานเธอผลักฉันจนชนมุมโต๊ะ ตุ่มที่หลังศีรษะของฉันตอนนี้ยังไม่ยุบเลยนะ ตอนนี้ฉันสงสัยว่าเธอจงใจฆาตกรรมฉันเพื่อฮุบทรัพย์สินที่แม่แท้ๆ ของฉันทิ้งไว้ให้ อยากลองดูไหมล่ะว่าถ้าฉันไปแจ้งเจ้าหน้าที่ในตอนนี้ การกระทำของเธอและทุกสิ่งที่เธอต้องการปกปิดจะถูกเปิดเผยต่อสาธารณชน?"

เพราะการชนเมื่อวานนี้เอง ซ่งอวิ๋นจึงมีโอกาสได้ข้ามมิติกลับมามีชีวิตใหม่อีกครั้ง