ตอนที่ 80 วิ่งโร่มาส่งถึงที่

ตอนที่ 80 วิ่งโร่มาส่งถึงที่

เฉินจวินเพียงอาศัยบารมีก็สามารถสะกดข่มฝูงหมาป่าจนต้องหมอบกราบยอมจำนน นี่ช่างเป็นความน่าเกรงขามและความองอาจดุดันอะไรเช่นนี้

ทว่าในจังหวะนั้นเอง กลับมีเงาร่างสีขาวสายหนึ่งที่ไม่หวั่นเกรงต่อแรงกดดันจากบารมีของเฉินจวิน มันกระโจนตัวลอยละลิ่วออกมา กรงเล็บแหลมคมที่เปล่งประกายเย็นเยียบตวัดฟาดเข้าใส่เฉินจวินทันที

นี่คือหมาป่าขาวที่มีความยาวลำตัวอย่างน้อยสองเมตร ทั่วร่างปกคลุมด้วยขนสีขาวบริสุทธิ์ รูปร่างกำยำล่ำสัน ประหนึ่งนักเพาะกายในหมู่ฝูงหมาป่า แววตาของมันดุร้ายอย่างยิ่งยวด ทว่าแตกต่างจากสัตว์ป่าทั่วไปอย่างสิ้นเชิง เพราะกลับแฝงไว้ด้วยประกายแห่งสติปัญญา

"สัตว์อสูรที่เพิ่งจะตื่นรู้ปัญญาญาณงั้นหรือมิน่าล่ะถึงต้านทานไอสังหารของข้าได้แต่ว่า..."