ตอนที่ 41 ผู้ฝึกยุทธ์พึงหยัดยืนด้วยตนเอง

ตอนที่ 41 ผู้ฝึกยุทธ์พึงหยัดยืนด้วยตนเอง

เหตุการณ์ทั้งหมดเกิดขึ้นกะทันหันเกินไปจนไม่มีใครสามารถตอบสนองได้ทันท่วงที

แม้แต่จ้าวเสินทงซึ่งอยู่ในขั้นพลังแฝงระดับสูงสุดในวินาทีที่เฉินจวินลงมือ เขาก็ยังมองตามการเคลื่อนไหวไม่ทันในใจตื่นตระหนกอย่างยิ่งและตระหนักได้ในเสี้ยววินาทีว่า ฝีมือของเฉินจวินไม่ได้ด้อยไปกว่าตนเองแม้แต่น้อย

"ผัวะ!"

พลังฝ่ามือของเฉินจวินน่าสะพรึงกลัวเพียงใด รอยยิ้มบนใบหน้าของเหอยวี่เหลียงยังไม่ทันหุบลงก็รู้สึกราวกับว่าใบหน้าครึ่งซีกจะหลุดลอยออกไปจากร่าง ร่างของเขาลอยละลิ่วถอยหลังไปกระแทกเข้ากับภาพวาดบนผนังห้องอย่างจัง แรงปะทะอันมหาศาลถึงกับทำให้ร่างของเขาค้างเติ่งอยู่บนกำแพงนานหนึ่งวินาที ก่อนที่แรงส่งจะหมดลงแล้วร่วงลงมากองกับพื้น