ตอนที่ 11 แร่หินหยกห้าสิบล้าน

ตอนที่ 11 แร่หินหยกห้าสิบล้าน

"พี่เฉิน ขอโทษด้วยนะคะ ฉันคิดเองเออเองอยากจะช่วยพี่ แต่ไม่นึกเลยว่าพี่จะเก่งขนาดนี้ไม่จำเป็นต้องให้ฉันช่วยเลยสักนิด"

บนที่นั่งข้างคนขับ เฝิงชูฉิงแลบลิ้นออกมาอย่างเก้อเขินพลางเอ่ยขึ้น

เฉินจวินยิ้มพลางกล่าว

"อย่าเข้าใจผิดเลย รถคันนี้ไม่ใช่ของผมหรอก"

"เอ๋..."

ใบหน้าเล็กของเฝิงชูฉิงชะงักค้างไปชั่วครู่ ก่อนจะหลุดหัวเราะพรืดออกมา

"พี่เฉินนี่น่าสนใจจริงเชียว ถ้าเป็นคนทั่วไปเจอสถานการณ์แบบนี้คงต้องกัดฟันแสร้งทำเป็นเจ้าของต่อไปแล้วล่ะค่ะ ถ้าพี่ไม่บอก ฉันไม่มีทางจับได้แน่นอน"

"แล้วเธอล่ะ ระดับเธอนี่ไม่น่าจะต้องให้เฉินซือซือลากมาดูตัวเลยนี่"

เฉินจวินถาม