กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 7: มีธุระก็ส่งข้อความมา
“ฉันอยู่หอพักนักศึกษา แล้วปกติก็ปั่นจักรยานสีเหลืองคันเล็ก”
ลู่ อี้เป่ยคาดเข็มขัดนิรภัยเรียบร้อยแล้วตอบส่งๆ “วันนี้ไปธนาคาร กลัวปั่นไปได้ครึ่งทางแล้วโซ่หลุด จะเสียภาพลักษณ์ลูกค้าคนสำคัญของธนาคารหัวซาง”
หลี่ หมิงเยว่หลุดหัวเราะเบาๆ
“คุณชายลู่มีอารมณ์ขันดีนะคะ”
“ก็ทั่วๆ ไป ขึ้นอยู่กับคนที่คุยด้วยเป็นหลัก”
มือที่จับพวงมาลัยของหลี่ หมิงเยว่ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนเหยียบคันเร่งขับรถออกจากลานจอดรถใต้ดิน
ระบบนำทางแสดงว่าใช้เวลาไปมหาวิทยาลัยเผิงเฉิงยี่สิบสี่นาที