กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 2: นี่มันรวยจนฉันอึ้งไปเลย
“มาแล้ว!”
“ลุยกัน!”
จ้าว ลู่หย่วนสั่งเสร็จก็หันหลังวิ่งทันที
เฉิน เจียซู่ตามมาติดๆ ซาลาเปาในปากยังกินไม่หมด แต่ความเร็วไม่ตกเลย
โจว ซูหางยืนอยู่ที่เดิม ไม่ขยับไปไหน
ลู่ อี้เป่ยมองเขาแวบหนึ่ง
“ไม่ตามไปเหรอ?”
“อีกสิบนาทีโรงอาหารถึงจะเริ่มเปิดขาย”
“แล้วสองคนนั้นวิ่งทำไม?”