ตอนที่ 169 คุณ…เป็นใคร？

ตอนที่ 169 คุณ…เป็นใคร？

นับตั้งแต่สืออวี้หลับไปอีกครั้ง เผยซูเฉินก็เฝ้าอยู่ข้างเตียงไม่ห่างแม้แต่ก้าวเดียว

เขายกเก้าอี้นวมนุ่มมาตั้งชิดหัวเตียง กุมมือผอมแห้งเย็นเฉียบของเด็กหนุ่มไว้อย่างแผ่วเบา ในดวงตาเต็มไปด้วยความร้อนใจและหวั่นวิตก

เผลอเพียงครู่เดียวก็ถึงเที่ยงวัน เสียงเคาะประตูเบา ๆ ดังขึ้นจากด้านนอก

“คุณผู้ชาย ได้เวลากินมื้อกลางวันแล้ว” เป็นเสียงของป้าหวัง

เผยซูเฉินค่อย ๆ ได้สติกลับมา สายตายังคงจับอยู่ที่คนหลับใหลบนเตียงไม่ยอมละไปไหน น้ำเสียงทุ้มต่ำเจือความเหนื่อยล้า “ป้าหวัง ผมไม่หิว”

ป้าหวังถอนหายใจ น้ำเสียงเปี่ยมด้วยความเป็นห่วง “แบบนี้จะได้ยังไง เมื่อเช้าคุณไม่ได้แตะอาหารเลยสักคำ ร่างกายจะทนไหวได้ยังไง ถ้าอีกเดี๋ยวเสี่ยวสือตื่นขึ้นมา แต่คุณกลับล้มป่วยไปก่อนจะทำยังไง”