กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นายครับผมรักนาย
ตอนที่ 156 ฉันไม่มีหน้าจะเจอใครแล้ว
เที่ยงวันถัดมา แสงแดดส่องผ่านม่านโปร่งเข้ามาในห้องนอน ทอดลงบนผ้าห่มและที่นอน
สืออวี้ลืมตาขึ้นอย่างงัวเงีย ได้ยินเสียงพูดคุยแว่ว ๆ มาจากห้องรับแขก
เขาควานหาโทรศัพท์มาดูเวลา ใกล้เที่ยงแล้ว
หัวใจของเขากระตุกวูบ ก่อนจะตื่นเต็มตาทันที
เมื่อวานนัดกันไว้แล้วว่าท่านอาท่านน้าและคนอื่น ๆ จะมาที่บ้าน แต่เขากลับนอนจนถึงเที่ยงเสียได้
หลังล้างหน้าล้างตาอย่างง่าย ๆ เขาก็ฝืนทนความปวดเมื่อยที่เอวและขา ค่อย ๆ เดินไปยังห้องรับแขก
เสียงสนทนาในห้องรับแขกหยุดลงทันทีที่เขาปรากฏตัว
พ่อของเผยซูเฉิน แม่เฉิน และเผยซิวหย่วนที่นั่งอยู่บนโซฟาต่างหันมามองเป็นตาเดียว