กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นายครับผมรักนาย
ตอนที่ 150 ฉันรู้อยู่แล้ว! พี่ยวี้ต้องได้ที่หนึ่งแน่!
วันแข่งขัน ท้องฟ้าแจ่มใสไร้เมฆหมอก
ช่วงต้นฤดูร้อนของเซี่ยงไฮ้นานทีปีหนจะมีสภาพอากาศที่โปร่งสบายเช่นนี้ เมฆบางเบาลอยเอื่อยอยู่ตรงขอบฟ้า ดวงอาทิตย์ส่องสว่างเจิดจ้าอยู่เหนือศีรษะ แผดเผาพื้นแทร็กยางมะตอยจนร้อนผ่าวขึ้นมา
ลมไม่แรงนัก พัดผ่านอัฒจันทร์เป็นระลอก นำพากลิ่นยางและกลิ่นยางมะตอยมาด้วย พัดเอาป้ายผ้าและธงในมือผู้ชมสะบัดเสียงดังพรึ่บพั่บ
บนอัฒจันทร์เนืองแน่นไปด้วยผู้คน
เสียงประกาศเตือนการแข่งขันดังวนซ้ำผ่านเครื่องขยายเสียง ปะปนกับเสียงทดสอบไมค์ของผู้บรรยายและเสียงเซ็งแซ่ของผู้คน สนามแข่งทั้งสนามราวกับหม้อน้ำร้อนที่จวนเจียนจะเดือดพล่าน ไอร้อนและความอึกทึกทะลักออกมาจากทุกทิศทุกทาง
ทว่าในห้องพักนักแข่งกลับเงียบสงบเป็นพิเศษ
เครื่องปรับอากาศเปิดแรงเต็มที่ ไอเย็นเกาะกำแพงร่วงกราวลงมาสู่พื้น