กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นายครับผมรักนาย
ตอนที่ 138 คนบ้า... พอฉันได้พักก็ไม่รู้จักออมแรงเลย
เช้าตรู่วันถัดมา เสียงโทรศัพท์บนโต๊ะหัวเตียงดังขึ้นตรงเวลา กังวานชัดเป็นพิเศษท่ามกลางห้องนอนอันเงียบสงบ
เผยซูเฉินตื่นขึ้นแทบจะทันที เขาเหยียดแขนยาวออกไป ปลายนิ้วเพิ่งแตะหน้าจอปิดนาฬิกาปลุก สองแขนอุ่น ๆ ก็เลื้อยมาโอบเอวเขาไว้
สืออวี้แนบตัวเข้ามาจากด้านหลัง แขนกอดเอวเขาแน่น ซบใบหน้าลงกับแผ่นหลัง น้ำเสียงงัวเงียออดอ้อน “นอนเป็นเพื่อนฉันอีกหน่อย...”
หัวใจของเผยซูเฉินอ่อนยวบลงทันที
เขาเอี้ยวหน้ามองเด็กหนุ่มที่ยังสะลึมสะลือแล้วปลอบเสียงเบา “ที่รัก เช้านี้เก้าโมงมีประชุม ถ้าฉันยังไม่ลุก พี่ชายของเธอคงไปสายแน่”
สืออวี้เอ่ยอย่างเอาแต่ใจ “งั้นก็สายไปเลยสิ...”