เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นายครับผมรักนาย
ตอนที่ 88 ความรักจะมีกฎเกณฑ์มากมายขนาดนั้นได้อย่างไร รักก็คือรัก
แสงไฟขาวซีดในทางเดินส่องลงมา อาบคลุมร่างของทั้งสองคนอย่างเงียบงัน
เผยซิวหย่วนก้มหน้า น้ำเสียงอู้อี้เจือความกังวลที่ปิดไม่มิด “พี่ว่า ถ้าพ่อแม่รู้เข้า…จะเป็นยังไง”
เผยซูเฉินพิงผนัง สายตาทอดผ่านหน้าต่างตรงปลายทางเดินออกไป ท้องฟ้าเป็นสีเทาหม่น กดทับจนรู้สึกหายใจไม่ออก
“อย่าเพิ่งรีบ ค่อยเป็นค่อยไป”
เขาพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ตอนนี้แม่ยังไม่หายดี รับเรื่องกระทบกระเทือนใจไม่ไหว รอออกจากโรงพยาบาลก่อน พี่จะหาโอกาสเหมาะ ๆ ค่อย ๆ คุยกับพวกท่านเอง”
เผยซิวหย่วนเงยหน้าพรวด ขอบตาแดงก่ำ “พี่ พี่อย่า…อย่าเข้ามายุ่งด้วยเลยดีกว่า ถ้าเกิดว่า…”
“พวกท่านเป็นพ่อแม่ของเรา บางเรื่องปิดบังไปทั้งชีวิตไม่ได้หรอก”
เผยซูเฉินพูดขัด น้ำเสียงทุ้มต่ำแหบพร่า “ไม่ใช่ว่าพวกท่านจะเข้าใจไม่ได้ แค่ไม่รู้ว่าควรเผชิญหน้ากับมันยังไงเท่านั้น”