ตอนที่ 76 น้องน้อยบ้านฉัน สืออวี้

ตอนที่ 76 น้องน้อยบ้านฉัน สืออวี้

แสงแดดยามบ่ายอ่อนโยนและอบอุ่น สาดส่องผ่านหน้าต่างบานจรดพื้นเข้ามาในห้องนั่งเล่น

หน้าจอโทรทัศน์สว่างไสวไปด้วยแสงและเงา เสียงจอแจลอยผ่านหูไปเบา ๆ ทว่าสืออวี้กลับไม่ได้สนใจดูเลยแม้แต่น้อย

ช่วงบ่ายอันแสนเกียจคร้านยาวนานทำให้เปลือกตาหนักอึ้ง ศีรษะสัปหงกลงเรื่อย ๆ อย่างควบคุมไม่ได้ ความง่วงงุนเข้าครอบงำแขนขาทั่วร่างโดยสิ้นเชิง

เผยซูเฉินก้มมองคนที่อยู่ในอ้อมอก คิ้วตาของเด็กหนุ่มผ่อนคลาย ละทิ้งความเย่อหยิ่งแสนงอนตามปกติ หลงเหลือเพียงความอ่อนนุ่มและว่าง่าย

เขาช้อนตัวสืออวี้ขึ้นมาอย่างแผ่วเบา ก้าวช้า ๆ เข้าไปในห้องนอน ดึงผ้าห่มมาคลุมตัวเขาไว้ แล้วประทับจูบเบา ๆ ลงบนขมับของเขาอีกครั้ง

สืออวี้หดตัวเข้าไปในผ้าห่มอย่างงัวเงีย พลิกตัวแล้วหลับสนิทไปในที่สุด