ตอนที่ 62 ฉันคิดถึงคุณ

ตอนที่ 62 ฉันคิดถึงคุณ

สืออวี้ไม่ได้ตอบกลับในทันที

เขามองเฉิงรุ่ยหยาง มองใบหน้าที่ถูกความเสียใจภายหลังและความไม่ยอมรับความพ่ายแพ้ตลอดสิบปีกัดกินจนเหนื่อยล้าทรุดโทรม ในใจไม่มีความสะใจ มีเพียงความคิดเดียวคือ เขาไม่อยากกลายเป็นคนแบบนั้น

เสียงของสืออวี้สงบนิ่ง ทว่าหนักแน่นเป็นพิเศษ “นั่นเป็นเรื่องของเรา ไม่รบกวนให้นายต้องมาลำบากใจคิดแทน”

เฉิงรุ่ยหยางถลึงตาใส่เขาอย่างดุร้าย ไม่อาจทนอยู่ต่อไปได้อีก หมุนตัวก้าวฉับ ๆ ผลักประตูร้านกาแฟออกไป กระดิ่งทองเหลืองดังขึ้นอีกครั้ง เสียงนั้นแฝงความตื่นตระหนกและลนลาน จากนั้นก็กลับคืนสู่ความเงียบงัน