ตอนที่ 54 มีเพียงนาย

ตอนที่ 54 มีเพียงนาย

สืออวี้ร้องไห้จนร่างอ่อนระทวยไปนานแล้ว น้ำตาร่วงพรูราวลูกแก้วพลังที่หลุดจากสาย ไม่ว่าอย่างไรก็หยุดไม่ได้

เขาฟุบอยู่ในอ้อมกอดเผยซูเฉินอย่างอ่อนแอและหมดสภาพ หัวไหล่สั่นสะท้านไม่หยุด น้ำตาอุ่นซึมจนคอเสื้อเชิ้ตของเผยซูเฉินเปียกชุ่ม

ความหวาดหวั่น ความน้อยใจ และความตื่นกลัวทั้งหมดถูกระบายออกมาในวินาทีนี้โดยไม่เหลือกักเก็บ

เผยซูเฉินกอดเขาไว้ตลอด คอยตบหลังปลอบเบา ๆ ไม่หยุด แววตาเต็มไปด้วยความปวดใจที่ไม่อาจปิดบัง

ผ่านไปเนิ่นนาน เสียงร้องไห้ของสืออวี้จึงค่อย ๆ เบาลง กลายเป็นเสียงสะอื้นขาดห้วงที่ยังเจือความอัดอั้น

เผยซูเฉินก้มลงจูบกระหม่อมเขา น้ำเสียงทุ้มต่ำแหบพร่า เจือความอ่อนโยนอย่างระมัดระวัง “ยังน้อยใจอยู่ไหม? ไม่ร้องแล้วได้ไหม?”