กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นายครับผมรักนาย
ตอนที่ 52 เด็กน้อยบ้านนายกำลังนั่งดื่มเหล้าย้อมใจอยู่ที่ฉันนี่
สืออวี้ทนไม่ไหวอีกต่อไป เขาซุกหน้าลึกเข้าไปในท่อนแขน เสียงร้องไห้ที่สะกดกลั้นไว้ถูกเสียงดนตรีของบาร์กลืนหายไป มีเพียงแผ่นหลังที่ไหวกระเพื่อมเบา ๆ เท่านั้นที่เผยให้เห็นถึงความพังทลายของเขาในยามนี้
ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไร เสียงฝีเท้าคู่หนึ่งก็หยุดลงข้างกายเขา จากนั้นตามด้วยเสียงเบา ๆ ของแก้วเหล้าที่วางลงบนโต๊ะ ทำลายความจมดิ่งอย่างเดียวดายของเขาลง
สืออวี้ไม่ได้เงยหน้า ทั้งร่างแผ่รังสีปฏิเสธออกมาอย่างชัดเจน เขาไม่มีเรี่ยวแรง และไม่มีอารมณ์จะไปสนใจการทักทายของคนแปลกหน้าแม้แต่น้อย
“คนเดียวเหรอ”
เสียงทุ้มต่ำของชายแปลกหน้าแฝงการหยั่งเชิงอย่างจงใจ ดังขึ้นช้า ๆ
สืออว स्टิยังคงซุกหน้าอยู่อย่างนั้น ไม่เอ่ยปากเลยแม้แต่คำเดียว
ทว่าคนผู้นั้นกลับไม่ยอมจากไป ซ้ำยังนั่งลงตรงข้ามเขา เอ่ยปากต่ออย่างไม่ยอมแพ้