กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นายครับผมรักนาย
ตอนที่ 33 คุณ...คุณข้ามเขตแล้ว
สืออวี้ก้มหน้าลง เห็นว่าเผยซูเฉินลืมตาขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้
นัยน์ตาลึกล้ำคู่นั้นสะท้อนเงาใบหน้าของเขา แสงไฟตกลงไปในนั้น แตกกระจายเป็นประกายแสงระยิบระยับ
“ที่รัก โซฟาตัวเล็กเกินไป”
เสียงของเผยซูเฉินทุ้มต่ำแหบพร่า “ฉันนอนไม่สบาย”
หัวใจของสืออวี้กระตุกวูบไปจังหวะหนึ่ง
“งั้น...งั้นคุณไปนอนบนเตียง ฉันนอนโซฟาเอง”
เผยซูเฉินกุมข้อมือของเขาไว้ นิ้วหัวแม่มือลูบไล้เบา ๆ บนกระดูกข้อมือของเขา “ฉันอยากนอนกับนาย”
สืออวี้ยืนอยู่ตรงนั้น ใบหูแดงก่ำจนแทบจะมีเลือดหยด
เขากัดริมฝีปาก ลังเลอยู่นานมาก