ตอนที่ 21 บาร์เกย์

ตอนที่ 21 บาร์เกย์

สืออวี้ไม่รู้ว่าตัวเองหลับไปได้อย่างไร และไม่รู้ด้วยว่าหลับไปนานแค่ไหน

เขาจำได้เพียงว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียง จ้องมองเพดาน ขณะที่ภาพเหล่านั้นฉายซ้ำอยู่ในหัวราวกับภาพยนตร์

สายตาที่ทุกคนในห้องประชุมมองเขา น้ำเสียงอ่อนล้าของท่านพ่อทางโทรศัพท์ และใบหน้าอิดโรยของเผยซูเฉิน

ความทรงจำสุดท้ายหยุดอยู่ที่เวลาตีสี่ ท้องฟ้านอกหน้าต่างเริ่มเรื่อสว่าง เขาจึงฝืนต่อไม่ไหวและหลับตาลงในที่สุด

พอลืมตาตื่นอีกครั้งก็เป็นเวลาบ่ายสองแล้ว

แสงแดดลอดผ่านช่องว่างของม่านเข้ามา ขีดเป็นแถบแสงเรียวยาวบนพื้น

สืออวี้นอนอยู่บนเตียง มองแถบแสงนั้นค่อย ๆ ไต่จากพื้นขึ้นไปบนผนัง แล้วค่อย ๆ ไต่จากผนังขึ้นไปบนเพดาน

เขาไม่อยากลุกจากเตียง