เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นายครับผมรักนาย
ตอนที่ 1 คุณชายใหญ่ตระกูลสือก็ถูกทิ้งเป็นเหมือนกันหรือ
ค่ำคืนต้นฤดูใบไม้ร่วงของเซี่ยงไฮ้ สายลมยามค่ำหอบไอเย็นจาง ๆ จากแม่น้ำหวงผู่พัดผ่าน แต่กลับไม่อาจพัดพาแสงไฟพร่างพราวทั่วไว่ทานให้จางหาย
แสงสีไหลทอดผ่านผิวน้ำ แตกกระจายเป็นประกายทอง ราวกับหลอมความรุ่งเรืองของเมืองทั้งเมืองเข้าไว้ในราตรี
สืออวี้นั่งอยู่ตรงที่นั่งริมหน้าต่างของร้านอาหาร ปลายนิ้วลูบไล้ผิวแก้วไวน์แดงเย็นเฉียบโดยที่จิตสำนึกไม่ทันรับรู้ ไวน์ตรงขอบแก้วแผ่เป็นรอยสีแดงคล้ำหนึ่งวง ไม่ต่างจากอารมณ์หม่นมัวในยามนี้ที่สลัดเท่าไรก็ไม่หลุด
หลินเวยนั่งเงียบอยู่ฝั่งตรงข้าม เครื่องสำอางประณีตไม่อาจปกปิดความเด็ดเดี่ยวในแววตา กลิ่นกุหลาบและกลิ่นสเต๊กที่อบอวลอยู่ในอากาศกลับชวนให้อึดอัดยิ่งกว่าครั้งไหน
“สืออวี้ เราเลิกกันเถอะ!”