เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 240 ตอนพิเศษ ขอให้ทุกอย่างสมหวัง
ต้นเดือนกรกฎาคมปีนั้น จี้ซีเหวินวางทุกอย่างที่ทำอยู่ แล้วไปเมืองผิงเฉิงเพื่อร่วมงานหมั้นของหลัวเหวินจิ้ง
หลังเรียนจบมหาวิทยาลัย หลัวเหวินจิ้งก็ได้เข้าทำงานเป็นครูภาษาจีนที่โรงเรียนผิงจงอย่างราบรื่น งานหมั้นของเธอแทบไม่ต่างจากงานรวมศิษย์เก่าขนาดย่อม กรุ๊ปแชตห้องสมัยมัธยมปลายเลยคึกคักกันมาตั้งแต่เมื่อวานซืน
“เก้าโมงแล้วนะคะคุณพี่ วันนี้จะได้ออกจากบ้านไหมคะ?”
หมู่บ้านหัวเยว่วาน
จี้ซีเหวินยืนกอดอกพิงกรอบประตูห้องแต่งตัว มุมปากกระตุกเล็กน้อย
หน้ากระจกเต็มตัว ฉือซุ่ยกำลังเทียบกระดุมข้อมือสองแบบอย่างตั้งอกตั้งใจว่าแบบไหนจะเข้ากว่ากัน
พอได้ยินจี้ซีเหวินพูดแบบนั้น เขาก็รีบบอกว่า “ใกล้แล้วๆ”
จี้ซีเหวินรู้จักเขาดีเกินไปแล้ว คำว่า “ใกล้แล้วๆ” นี่แหละ แปลว่ายังไม่เสร็จ
เธอเลยเดินไปหยิบโยเกิร์ตขวดหนึ่งจากตู้เย็นเอง บิดฝาเปิดดื่มไปสองอึก แล้วนั่งเล่นมือถือบนโซฟาในห้องนั่งเล่น