กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 224 นายทำอะไรน่ะ
กว่าจะกลับมาถึงตัวเมืองก็สามทุ่มแล้ว
ฉือซุ่ยนั่งอยู่เบาะหลังของแท็กซี่ แกล้งพูดขึ้นมาว่า “คงกลับโรงเรียนไม่ทันแล้วมั้ง”
คนข้างๆ ไม่พูดอะไร
เขาเลยเงยหน้ามอง
แสงไฟหลากสีส่องผ่านกระจกรถเข้ามา เธอแค่มองเขาเงียบๆ ขนตาบางเบาเหมือนปีกจักจั่น ใบหน้าเรียวเล็กได้รูป แต่ริมฝีปากกลับแดงฉ่ำเหมือนแยมเชอร์รีบด
ถึงอย่างนั้นฉือซุ่ยก็รู้ดีว่าริมฝีปากของจี้ซีเหวินแดงขนาดนี้เพราะหม้อไฟที่เพิ่งกินมาเผ็ดมาก แม้แต่ปลายจมูกยังแดงนิดๆ เลย
“เธอเป็นอะไร” ฉือซุ่ยถาม “ทำไมมองฉันแบบนั้น”
“ฉันต่างหากที่ต้องถามนายไม่ใช่เหรอ” จี้ซีเหวินพูด “นายทำอะไรน่ะ”
“ฉันก็ไม่ได้ทำอะไรนี่” ฉือซุ่ยหันไปมองนอกหน้าต่าง