กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 174 ทะเลสาบที่หิมะโปรยลงมา
ทั้งที่เป็นคำพูดที่ฟังดูค่อนข้างอ่อนโยนแท้ๆ
แต่จี้ซีเหวินกลับรู้สึกขนลุกไปทั้งหลัง เธอกางร่มอยู่ กำลังจะทำเป็นไม่ได้ยินแล้วเดินหนีไปเฉยๆ คอเสื้อด้านหลังก็ถูกใครบางคนคว้าไว้ซะก่อน
“จะหนีไปไหน?”
คนข้างหลังถามขึ้นมาอีกครั้งด้วยน้ำเสียงเรียบเย็น
จี้ซีเหวินจำใจหันกลับไป เธอหัวเราะแห้งๆ “ฉันจะไปเข้าห้องน้ำ”
ฉือซุ่ยแย่งร่มในมือเธอไปโดยไม่ถามสักคำ ส่วนร่มของตัวเองก็หุบเก็บ แล้วใช้นิ้วเกี่ยวสายคล้องไว้ ท่าทางดูคุยง่ายเหลือเกิน “ไปสิ”
จี้ซีเหวิน “...”