กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 158 คนที่ควรค่าแก่การจดจำ
ความรู้สึกเหมือนถูกดันหลังที่คุ้นเคยนี่มัน...
สวี่จี้หยางหันขวับมาด้วยสีหน้าดีใจปนแปลกใจ “ซุ่ยซุ่ย?”
ฉือซุ่ยเท้าคาง วางท่าเต็มที่ “เรียกพ่อทำไม?”
“ไอ้บ้าเอ๊ย”
สวี่จี้หยางด่าแล้วเหวี่ยงหมัดเข้ามา
จี้ซีเหวินขยับหลบไปด้านข้าง กลัวตัวเองจะโดนลูกหลง
ฉือซุ่ยไม่คิดจะหลบเลยด้วยซ้ำ
สุดท้ายหมัดนั้นก็แตะลงบนไหล่เขาเบาๆ สวี่จี้หยางขยับเข้ามาใกล้อีกหน่อย “อาการพ่อแกคงที่แล้วเหรอ?”
“อืม” ฉือซุ่ยพยักหน้า “ก็โอเคอยู่”