กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 36 ไม่มีบ้านให้กลับ
เห็นได้ชัดว่าสวี่จี้หยางพูดขึ้นมาเพราะนึกครึ้มขึ้นมาเฉย ๆ
จี้ซีเหวินกับฉือซุ่ยชะงักไปพร้อมกัน
จี้ซีเหวินเงยหน้าขึ้นโดยไม่รู้ตัว อยากดูว่าฉือซุ่ยทำหน้ายังไง แต่กลับสบตาเขาเข้าพอดี
แสงเล็ก ๆ ในดวงตาสีดำสนิทของเขาดูเหมือนพระจันทร์ที่ลอยอยู่บนฟ้า
เธอนิ่งไปนิดหนึ่ง ก่อนจะรีบก้มหน้าหยิบปากกา แต่ปลายปากกากลับค้างอยู่นาน ความคิดที่กำลังไล่แก้โจทย์ได้อย่างลื่นไหลสะดุดลงเหมือนโซ่จักรยานขาด
“ไม่ต้องมาสืบหรอก” ฉือซุ่ยปฏิเสธ
“ก็ได้ งั้นไปกินข้าวบ้านนายเลย กินเสร็จก็ไปเล่นเกมในห้องเกมของนายสักหน่อย ฮี่ ๆ ฉันอยากลองเครื่องพวกนั้นมาตั้งนานแล้ว”
สวี่จี้หยางพูด
“ไม่ได้” ฉือซุ่ยบอก