ตอนที่ 189 วิวัฒนาการข้ามขั้น

ตอนที่ 189 วิวัฒนาการข้ามขั้น

ก่วนหลิงหลินยืนนิ่งอยู่กับที่ สายลมพัดกระหน่ำมาจากทั่วทุกสารทิศ ฉีกกระชากเสียงเรียกอันแผ่วเบาของเธอให้แตกกระจายเป็นคลื่นเสียงละเอียดยิบ ปลิวหายเข้าไปในท้องฟ้าสีเทาตะกั่วโดยไร้ซึ่งเสียงตอบรับ

เธอรอไปหนึ่งวินาที สองวินาที สิบวินาที

ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย

มีเพียงตัวเธอที่ยืนอยู่ข้างฐานเสาสัญญาณอันว่างเปล่า ราวกับรูปปั้นที่ถูกลืมทิ้งไว้ตรงขอบซากปรักหักพัง

ก่วนหลิงหลินทิ้งแขนลงข้างลำตัว

จากนั้นเธอก็ค่อยๆ ทรุดตัวลงนั่งกับพื้นอย่างเชื่องช้า

ไม่ใช่การนั่งลงอย่างสง่างามหรือเตรียมใจมาอย่างดีเพื่อใช้ความคิด แต่เป็นการเข่าอ่อนแล้วหงายหลังนั่งแหมะลงไปตรงๆ แบบคนที่ปลงตกเต็มขั้น อะไรจะเกิดก็ให้มันเกิดไปเถอะ

พื้นดินเย็นเฉียบ กางเกงของเธอก็ไม่ได้หนา ความหนาวเย็นจึงแทรกซึมผ่านเนื้อผ้าเข้ามาสัมผัสผิวอย่างรวดเร็ว ก่วนหลิงหลินไม่ขยับ เธอเงยหน้ามองผืนฟ้าสีเทาหม่น ปล่อยให้ลมหนาวพัดกรูเข้าทางคอเสื้อและพัดเส้นผมที่ยุ่งเหยิงให้ปลิวไสว

เอาล่ะ