ตอนที่ 184 ข้ามแม่น้ำไหม

ตอนที่ 184 ข้ามแม่น้ำไหม

เศษแก้วอันเย็นเฉียบปักลึกเข้าสู่ลำคอ

ไม่มีความเจ็บปวดรวดร้าวจากเนื้อหนังที่ถูกกรีดฉีกอย่างที่คิดไว้ ไม่มีความรู้สึกเหนียวเหนอะหนะของเลือดอุ่นๆ ที่พุ่งทะลักออกมา

สิ่งที่เข้ามาแทนที่คือความรู้สึกไร้น้ำหนักราวกับดวงวิญญาณถูกดึงหลุดออกจากร่างอย่างแผ่วเบา และแสงสีขาวเจิดจ้าที่ระเบิดขึ้นตรงหน้า กลืนกินประสาทสัมผัสทั้งหมด

แสงสีขาวนั้นบริสุทธิ์และกว้างใหญ่ไพศาลเหลือเกิน ราวกับแสงแรกยามถือกำเนิดจักรวาล และเหมือนภาพลวงตาสุดท้ายยามชีวิตดับสูญ

มันกลืนกินความเจ็บปวด กลืนกินความมืดมิด กลืนกินเสียงคร่ำครวญอันสิ้นหวังของมังกรปรอท และกลืนกินสติสัมปชัญญะหยดสุดท้ายที่หลงเหลืออยู่ของก่วนหลิงหลิน

...

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าใด

ราวกับเพียงชั่วพริบตา ทว่าก็เหมือนผ่านพ้นไปนับพันปี

ก่วนหลิงหลินค่อยๆ ลืมตาขึ้นท่ามกลางความพร่าเลือน